(APH) Fic.-Take Care

posted on 30 Jul 2010 22:03 by darkbunny

 

การได้รื้อฟื้นอะไรเก่าๆมันก็ดีเหมือนกันนะ...

 

อย่างเช่นการ "แต่งฟิค" เนี่ย...

 

(สีละคน แต่ว่าสีเขียวคือทั้ง 2 คนนะเธอว์)

 

---------------------------------------------------------

 


ผมเป็นเคยเด็กชายคนหนึ่งที่อยู่ในทุ่งหญ้าที่ไร้ซึ้งผู้คน... มีแค่สัตว์ตัวน้อยๆที่เล่นกับผม


ผมเคยอยู่ในที่ที่้เป็นป่าสน มีหิมะบ้างอะไรบ้าง... เพื่อนตัวเดียวของผมคือหมีขาวของผมเอง


...จนกระทั่งวันหนึ่ง...


ผมได้เจอกับใครก็ไม่รู้ที่ผมไม่รู้จักคนหนึ่ง... ผมตกใจมากเลยวิ่งหนีสุดชีวิต


ผมเห็นเรือจำนวนหนึ่งผ่านมา และมาจอดอยู่แถวๆที่ที่ผมอยู่


...ต่อมา...

มี คนประหลาดๆ 2 คน (ซึ่งเป็นคนละคนกับที่ผมที่เจอก่อนหน้านี้) มาคุยกับผม... พวกเขาบอกว่าพวกเขาคือ "ประเทศ" และผมก็เป็น "ประเทศ" นั่นด้วยเช่นกัน...


มีชายคนหนึ่งมาเจอผมเข้า... เขาเริ่มคุยกับผมและบอกว่าผมคือ "ประเทศ"


...ในที่สุด...


ผม ก็เริ่มเข้าใจสถานะของตัีวเอง และผมเห็นชาย... ไม่สิ ประเทศที่เรียกตัวเองว่า "ฝรั่งเศส" กับ "อังกฤษ" ทั้ง 2 คนเริ่มทะเลาะกันเพื่อแย่งผมไปเป็น "น้องชาย" ผมตัดสินใจไปอยู่กับอังกฤษ เขาบอกว่าให้ผมเรียกเขาว่า "อาเธอร์" ผมไปอยู่ที่ร่วมกันสร้างกับอาเธอร์และอาเธอร์ก็ตั้งชื่อให้ผม...


ชาย คนนั้นบอกว่าผมคือ "น้องชาย" ของเขา... และชายคนนั้นบอกว่าเขาเป็นประเทศ "ฝรั่งเศส" หรือจะให้เรียกว่า "ฟรานซิส" ก็ได้... คุณฟรานซิิสตั้งชื่อให้ผมและสร้างบ้านพักอยู่ด้วยกัน~


...ในช่วงเวลานั้น...


ผมมีความสุขมากๆ อาเธอร์มาเล่นกับผมทุกๆวันเลย! ผมไม่เคยเหงาเหมือนเมื่อก่อนเลยซักนิด (แม้อาหารของเขาจะไม่อร่อยก็เถอะ)


ผมมีความสุขดี แม้ว่าบางครั้งคุณฟรานซิสจะกลับไปที่ฝรั่งเศสเพื่อทำธุระ (ซึ่งผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร?) บ้างก็เถอะ... แต่อย่างน้อยๆผมก็ไม่เหงาแบบก่อนหน้านี้ อาหารของคุณฟรานซิสก็อร่อยดีด้วย


...แต่แล้ววันหนึ่ง...


อา เธอร์ก็บอกว่าเขาต้องไปธุระบ้างอย่าง... และต้องไปนานซะด้วย... ไม่นะ! ผมไม่ยอมให้อาเธอร์ไปหรอก! ผมไม่อยากอยู่ในบ้านใหญ่ๆแบบนี้คนเดียว!!!



คุณ ฟรานซิสบอกว่าเขาต้องไปทำธุระที่นานเป็นพิเศษ และมันก็สำคัญมากๆ เขาต้องการให้ผมรอ ผมเชื่อว่าซักวันคุณฟรานซิสต้องกลับมาหาผมแน่ๆเลย ผมจะรอให้ถึงวันนั้นครับ...



...และแล้วเมื่อเวลาผ่านไป...



อาเธอร์ก็กลับมาหาผม!!! ใบหน้าของเขายังคงยิ้มเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยนเลย!!! ผมดีใจที่สุดเลย!!!


คุณ ฟรานซิสกลับมาแล้ว! ผมดีใจจัง... อ่ะ? คุณฟรานซิสเขาพาใครมาด้วยน่ะ? อ่ะ!? จะทำอะไรผมน่ะ!!! ปล่อยผมนะ!!! ผมจะอยู่กับคุณฟรานซิส!!!


...ช่วงนั้น...


อาเธอร์มาเล่นกับผมทุกวันเลย! ผมกลับมามีความสุขอีกครั้งหลังจากที่ผมรอมาอย่างยาวนาน


ผม... ผมรู้สึกเหงามาก... พอไม่มีคุณฟรานซิสแล้วทำไมมันทุกข์แบบนี้กันนะ... ที่นี่ไม่มีกลิ่นน้ำหอมเหมือนที่บ้านเลย... อาหารที่บ้านนี้ก็...



...ต่อจากนั้น...


อาเธอร์บอกว่าจะพา "พี่น้อง" ของผมมา ว้าวๆ! พีน้องของผมจะเป็นยังไงกันนะ~


ผม ก็เริ่มชินขึ้นมาแล้วละ... จริงๆแล้วประเทศอังกฤษหรือคุณอาเธอร์เนี่ยไม่ใช่คนน่ากลัวอะไรหรอก... ผมน่ะโง่เองตะหากที่พึ่งจะมารู้ตัวว่าประเทศไม่ได้มีอิสรภาพอะไรแบบนั้นตลอด เวลาซะหน่อย...



เห~ "พี่น้อง" เนี่ยเป็นยังไงน้า~ อยากเจอด้วยเร็วๆจัง


หืม? คุณอาเธอร์จะพาผมไปไหนเหรอฮร่ะ? เห? "พี่น้อง" เหรอ... ติ่นเต้นจัง...


...เนี่ยนะเหรอพี่น้องของผม...


หน้าเหมือนผมเลย! แต่ดูน่าเบื่อจัง...


ถูกเมินซะแล้วละ...


...เมื่อเวลาผ่านไปหลายปีแล้ว...


จู่ๆฉันก็รู้สึกว่าเริ่มเกลียดอาเธอร์ขึ้นมา... เขาน่ะไม่ยอมให้ฉันติดต่อกับคนอื่นเท่าไหร่เลย ฉันเริ่มเกลียดเขาขึ้นมาจริงๆแล้วนะ!!!


ผมเริ่มเห็น "ความขัดแย้ง" ในบ้านแห่งนี้ซะแล้วละ...


ฉันต้องการ "อิสระ" !!! เข้าใจมั้ย!!! "อิสระ" น่ะไม่รู้จักรึไง!!! ฉันไม่ใช่น้องชายของนายแล้ว!!!


...แล้วสงครามก็เริ่ม...


ฉันจะต้องชนะ... เพื่ออิสรถาพเท่านั้น!!!



ผมต้องไปช่วยคุณอาเธอร์... ผมเกลียด "สงคราม" แล้วก็เกลียด "ความขัดแย้ง" ด้วย...
ผมไม่ชอบมันเลย...


...สงครามจบลง...


ด้วยความเก่งกาจของฉัน!!! ในที่สุดฉันก็นำอิสระภาพมาให้ทุกคนได้แล้ว!!!


คุณอาเธอร์... คุณอาเธอร์เป็นอะไรมั้ยครับ?


...ผ่านไปนานมากๆแล้ว...


ยะฮู้!!! ฉันน่ะนะฮีโร่ที่สุดเลยละ!!! ครั้งนี้ฉันก็ชนะอีกแล้วเช่นเคย!!!


ในที่สุดผมก็ได้อยู่คนเดียวอีกครั้ง แต่ไม่เป็นไร... รอบนี้ผมได้รู้แล้วละ... ว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียว


-พวก เราไม่เคยรู้ว่า พวกเราต่างกันแค่ไหน เราก็แค่เป็น "ประเทศ" ที่คล้ายๆกันและอยู่ใกล้เคียงกันเท่านั้น แต่พวกเราต่างผ่านช่วงต่างๆมาไม่เหมือนกัน... พวกเราเคยอยู่ด้วยกัน และเคยแยกกัน พวกเราเคยสู้กัน และบางครั้งก็อยู่กันอย่างสงบ บางครั้งก็เปลี่ยนอะไรๆไปหลายๆอย่าง หรือไม่ก็ไม่เคยเปลี่ยนอะไรเลย และได้รู้อะไรอีกด้วย-



-แถม-


"หืม?" ไอหนุ่มแว่นอเมริกันมองเข้าไปภายในห้องประชุม G8 ของวันนี้...


เขาไม่เห็นใครอยู่เลย... สงสัยว่าวันนี้เขาจะมาเช้าไปซักหน่อย แต่ก็ตรงกับเผ้าหมายที่ต้องการละนะ


'เยส!!! ในที่สุดฮีโร่ก็ได้มาเป็นที่ 1 ของการประชุม! วันนี้จะได้ทำด้วยเท่ๆแล้ว!' อัลเฟรด เอฟ โจนส์พูดกับตัวเองด้วยความมั่นใจ


แต่เมื่อเขาได้เข้าไปในห้องประชุมจริงๆ กลับมีคนคนหนึ่งนั่งอุ้มหมีขาวรออยู่ในห้องประชุม...


"อ่ะ? สวัสดีนะอัลเฟรด..." ชายคนแรกที่เข้ามาในห้องประชุมพูด


"ชิ! แมทเองเรอะ... เกือบนึกว่าฮีโร่จะได้ทำเท่แล้วเชียว!" หนุ่มอเมริกันทำหน้าบึ้งใส่ฝาแฝดชาวแคนาเดียน


"ไม่เป็นไรหรอก" แมทธิว วิลเลี่ยมพูดตอบด้วยน้ำเสียงออกเศร้าๆ "เดี๋ยวพอคนอื่นๆมาพวกเขาก็มองข้ามผมเองละ..."


บรรกาศในห้องเริ่มเงียบสงบ... อัลฟ์เฟรดแอบคิดอยู่นิดๆว่าแมทธิวทนอยู่ในห้องเงียบๆน่าเบื่อๆแบบนี้ได้ยังไงกัน...


...โดยที่ไอหนุ่มเจ้าอำนาจไม่เคยคิดเลยว่าฝาแฝดของตนเคยอยู่แบบนี้มานานแค่ไหน


ความ สัมพันธ์ของทั้งสองไม่เคยดูดีเลย... แม้ว่าบางครั้งจะพยายามเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่าง "พี่น้อง" ให้ดีขึ้นก็ตาม... แต่ก็มักจะมีผลออกมามีแต่ทำให้ค่าความสัมพันธ์นั่นลดลงทั้งนั้น


ทั้ง 2 ไม่เคยคิดว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนั้น... และไม่อยากจะคิดด้วย...


เพราะถ้าใครคนหนึ่งคิดถึงความคิดอีกฝ่ายได้เมื่อไหร่... มันก็คงจะมีแต่ทำให้ทั้งคู่เศร้าลงเท่านั้น


ถ้าแมทธิวคิดได้ว่า... การที่อยู่ในกำมือของคนอื่นนั้นมันทุกข์แค่ไหน...


และถ้าอัลเฟรด... คิดได้ว่าการอยู่คนเดียวมันเหงาเพียงใด...


ทั้งสองก็คง...


"นี่อัลเฟรด... เธอคิดยังไงกับคุณอาเธอร์เหรอ?" ชายเจ้าของหมีขาวเอ่ยถามขึ้น...


"ลุงนั่นนะเหรอ? ก็มีทำตัวต๊องๆ แล้วก็..." ผู้ถูกถามทำตัวเหมือนกำลังจะบ่น


"เปล่าๆ ผมหมายถึงว่า... เธอ... ชอบ... ธะ เธอชอบคุณอาเธอร์รึเปล่าน่ะ..." ฝ่ายผู้ถามหน้าแดงขึ้นมาทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้โดนถามซะงั้น


"หา? นายถามแบบนี้นายคิดจะเป็นแฟนกับลุงรึไง?" อัลเฟรดใช้ความสามารถ "ไม่ยอมอ่านสถานการณ์" ของเขาในการตอบ


"เห! จะไปใช่ได้ยังไงละ! เธอคิดเรื่องแบบนั่นไปได้ยังไงกัน! อย่างน้อยๆถ้าอยากเลือกผมก็คงเลือดคุณฟรา... อุบ!" แมทธิวตะโกนก่อนจะเอามือปิดปากตนเอง


"ว้าว~ อย่าบอกนะว่านายชอบเจ้าหื่นนั่นน่ะ~"


"ไม่ใช่นะครับ!!!"


"แล้ว...?"


"ก็ต้องว่าไม่ใช่ไง! เธอน่ะงี่เง่าแบบนี้ตลอดเลย!!!"


"แต่ฉันว่านายงี่เง่ากว่าฉันนะ..."


"..."


แล้วสุดท้าย... ภาพแรกก่อนการประชุมของเหล่า G8 จะเริ่มก็คือ... หนุ่มอุ้มหมีกำลังใช้ความเฉื่อยชาทุบแขนฝาแฝดของตนที่ใช้มือบังอย่างง่ายดาย...

 

---------------------------------------------------------

 

อาาาา~~~ หลังจากที่ไม่ได้แต่งฟิคมานานนนนนนนนนนนนนนนนน~~~

 

รู้สึกว่าของแถมจะดีกว่ากันนะ... (เยอะเลยด้วย)

 

---------------------------------------------------------

 

เอาละ! เ้ค้ายังขอประกาศเหมือนเดิมในเอนทรี่ที่แล้วนะว่าตอนนี้เค้าเปิดรีเควสอยู่!!!

edit @ 30 Jul 2010 22:27:36 by กระต่ายดำ

Comment

Comment:

Tweet